Uzağa Bakınca

  ✍️   Ağustos böceği olmak istiyorum. Ağaçtan ağaca atlayıp şarkı söylemek. Sadece var olmak… Çünkü sonunda hepimiz öleceğiz zaten, neden karınca olalım? Yıllarca çalıştım, sabahları saat çalmadan uyanamazdım. Planlar yaptım, sorumluluklar taşıdım. Kendimi hep karınca gibi yaşamışım. Taşımışım, biriktirmişim… Ama şarkı söylemeyi unutmuşum. Şimdi sabahları ağustos böceklerinin sesiyle uyanıyorum. Denize nazır bir salıncakta, kahvem elimde, ağaçların arasında yankılanan o tanıdık “cırr cırr” sesleriyle huzur buluyorum. Hiçbir şey yapmadan geçen bir gün, en kıymetli günüm oluveriyor. Dünya hızla değişiyor. Robotlar geliyor, gelecek bilinmezliklerle dolu. Belki hepimiz bir gün birer “ağustos böceği” olacağız… Ama o böcek en azından doğanın bir parçası. Şarkısını söyleyip doyuyor. Biz neyle doyacağız? Bu yaz, ağaç gölgesinde dinlenmeyi seçtim. Ve galiba ilk kez… Gerçekten yaşadığımı hissettim. 🔸 Zavallı Ağustos Böceği Meğer o şarkılarla vedasını söylü...

 ✍️ Bialetti, Blend1601 ve zarif bir fincan Kahveyle aram hep iyiydi. Ama bu sefer hikâye sadece kahveyle ilgili değil. İçinde bir fincan var. Daha doğrusu, bir fincanla başlayan ama incelikle tamamlanan bir süreç. Yeni bir kahve denemek istedim: Blend1601. İsmiyle, tadıyla, o ilk yudumda bıraktığı izlenimle tam anlamıyla “bu benim kahvem” dedirtti. Ne ekşi, ne yanık. Dengeli, özenli, zarif. Kahveyi deneyimlerken ona yakışan bir fincan da seçmek istedim. Seramik bir fincan aldım. Ama ilk kullanışımda fark ettim: sırrı tam oturmamıştı. İçine su koyduğumda kabarcıklar oluşuyordu. Yani küçük bir teknik kusur… ama hevesimi gölgelemedi. Yine de konuyu markayla paylaştım. Armağan Hanım’a samimi bir mesaj yazdım; ürünü sevdiğimi ama küçük bir problem yaşadığımı belirttim. Yanıt çok geçmeden geldi: “Eski fincanı göndermeyin, minik bir kaktüs ekersiniz sizde kalsın. Yeni fincan gönderimi yapılıyor, ücret iadeniz de sağlandı.” Böyle bir yaklaşımı çok uzun zamandır görmemiştim. Bi...