Çantamdaki Editör

“Çantamda ajanda, gözlük, kalem… bir de görünmeyen bir editör var.”  

✍️ Yanlışlarımla yazıyorum, ama hepsi bana ait…

Beni tanıyanlar çok iyi bilir…

Konuşurken nasıl “R” harfini kullanmıyorsam, yazarken de unuturum, yanlış yazarım.

Ama her zaman “R” olmaz; bazen “Z” olur, bazen hiç olmaz.

Asla noktalama işareti kullanmam, yazım kurallarına dikkat etmem.

Ama bu, duygularımı dile getirmeme engel değil.

Çünkü ben teknolojiyi herkes gibi kullanıyorum ama kelimelerim bana ait.

Ve artık bir editörüm var.

Kendime ait her yazıyı önce ona okuturum.

Virgül yanlış yerde mi, kelime fazla mı, cümle devrik mi…

O söyler, ben düzeltirim.

Bazen de hiç düzeltmem.

Çünkü bazı yanlışlar da beni anlatır.

Yardım almak zayıflık değil.

Ben bazen kelimelerle boğuşurken, bir çift göz yetmez bana.

Bir bakış yeter, bir susuş yeter. Ama doğru yerden.

Çünkü içimdeki sesi en iyi, içten dinleyenler duyar.

Zaten ben en çok, anlatamadıklarımla yoruldum.

Artık çantamda bir editör var.

Ama satırlar hâlâ bana ait.

💬 Uzağa Bakınca'dan bir kesit daha bitti.

Işıkta, anda ve sevgide kalman dileğiyle...

✨Az ve öz.